Liegen alsof het gedrukt staat?

Het zal je maar gebeuren: vanuit het niets staat Bureau Jeugdzorg op de stoep: AUFMACHEN! Met 8 agenten wordt de deur nog net niet ingetrapt. Je wordt behandeld als een zware crimineel. Ze nemen je kind mee. Het kind wordt onterecht en zonder reden uit huis geplaatst.

In de bijlage van de Telegraaf- Vrouw- lees ik een interview met oma Sandra die bovenstaande beschrijft. Haar kleinkind Jaylano, wiens ouders beiden verstandelijk beperkt zijn, is uit huis geplaatst. Voor alle betrokkenen kwam dit volledig uit de lucht vallen. Oma hield altijd een oogje in het zeil om haar zoon en schoondochter te ondersteunen in de opvoeding. En nu ineens die uithuisplaatsing? Waar zelfs andere zorgverleners het niet mee eens zijn! Aldus Sandra.

Oma spuwt in het magazine haar gal over de de door Bureau Jeugdzorg aangestelde gezinsvoogd. Een arrogante kwal is het! Hij deed het zonder reden!
Ze gaat nog verder. De kleinzoon is beschadigd en die paar uurtjes in de maand dat het kind zijn biologische familie mag zien is hij teruggetrokken en reageert vervreemd.
Conclusie na het lezen van dit stuk: Jeugdzorg komt niet als beste uit de test.
Vanuit journalistiek oogpunt is door ‘Vrouw Magazine’ om een reactie gevraagd bij Bureau Jeugdzorg.

De bekritiseerde instantie reageert echter niet op dit specifieke geval. Sterker nog: ze kunnen niet anders vanwege de privacywetgeving. En dus blijft het gissen naar de beweegredenen van Bureau Jeugdzorg. God weet is grootmoeder een borderliner die tegen zichzelf in bescherming genomen moet worden? Of is de uithuisgeplaatste kleinzoon misbruikt door een familielid? Misschien heeft-ie teveel tikken gehad? Mogelijk hebben oma en haar zoon de voogd bedreigd? Of God verhoede: het kind is zonder reden uit huis geplaatst en oma spreekt dus de waarheid. Wat zou kunnen. We zullen het echter nooit weten.

Overigens is Vrouw niet het enige medium dat meewerkt aan deze eenzijdige berichtgeving omtrent uithuisplaatsingen. Sociale media voorop zetten vaak genoeg gezinsvoogden in een negatief daglicht. Gezinsvoogden die tevens bekritiseerd worden omdat een kind niet uithuisgeplaatst is.

Natuurlijk heeft men het recht om kritiek te hebben op (zorg)instanties. En bij een gedegen onderzoek vanuit Zembla of de inspectie, dan hebben we feitelijk én terecht kritiek op jeugdzorg.
Maar in andere gevallen weten we niet voldoende om te oordelen. Een zichzelf respecterende journalist zou niet mee moeten gaan in de aanval op een beroepsgroep of instantie die zichzelf niet kan verdedigen.

Toch biedt de redactie van Vrouw een podium aan een verbitterde en verdrietige oma
Haar mening staat gedrukt. En zwart op wit schijnt toch voor velen de waarheid te zijn. Het is maar goed dat de jeugdzorg in Nederland -op de wachtlijsten na- als uitmuntend bekend staat, anders zou de publieke opinie zich zomaar tegen hen kunnen keren.
Hoewel dat dan weer een oplossing voor de wachtlijsten zou kunnen zijn.

In het kader van ‘Carolijn schrijft over werk ‘ zullen de meesten begrijpen dat dit een steun in de rug van mijn indirecte oud-collega’s is.

Door |2016-12-06T13:35:37+00:00augustus 27th, 2016|Blog|0 Reacties

Over de auteur:

Geef een reactie