Ladies only?

Om deze redenen hebben jullie heel lang moeten wachten op een berichtje…

Het is even geleden, ik weet het.
Om te beginnen in het kort de redenen van mijn digitale afwezigheid.
1. Druk, hoera.
2. Taalangst. Het is nogal vervelend als in deze teksten fouten staan. Ik heb namelijk een paar opdrachten (in)direct via deze blogs gekregen. Dus het is fijn als ze goed verzorgd zijn. Van de andere kant; voor deze stukjes krijg ik geen cent. Een grammaticale check van 3 uur, daar heb ik simpelweg geen tijd voor. Of we gaan met zijn allen een Blendle-concept bedenken rondom deze stukjes. Deze tekst onder voorbehoud van fouten dus.
3. En de laatste reden, daar heb ik echt bijna om gejankt. Mijn laptop van 6 maanden oud had het begeven. Documenten zoeken, ellende met wachtwoorden, werken met een geleende laptop met daarop Word 1986, alles duurde gewoon langer. Kortom:Ik was na al deze toestanden toe aan ontspanning.
Deze column/blog gaat over ontspannen bij de schoonheidsspecialiste. Alle mannelijke lezers haken af in 3,2,1…

Mijn vaste schoonheidsspecialiste is met zwangerschapsverlof. Als ik bij haar ben lig ik meestal een uur te ouwehoeren, maar nu moest ik naar een nieuwe en onbekende dame. Afspraak gemaakt, en een paar dagen geleden mocht ik een uur relaxen. En op de een of andere manier heb ik serieus een soort stoornis die zich een uur lang openbaart. Ik probeer het te omschrijven vanaf het moment dat ik in de stoel lig.

Meisje met fluisterstem ‘Zo…ligt u lekker?’
Ja. (Shit. Ze vindt mij een U)
‘Welk geurtje wilt u in de kamer? Ik heb Lavendel, Sandelhout en Musk.’
‘Doe maar lavendel.’ (Punt 1: Wat een onzin. Punt 2: Wat is Musk en Sandelhout)
Nu volgt een Japanse panfluit, didgeridoo tingel-muziekje waar ik niet zen, maar lacherig/nerveus van word. Stilte…..
‘Mevrouw, ik ga uw gezicht nu masserend reinigen met een verzorgende tonic.’
Stilte van ongeveer 5 minuten….En dan hoor ik mezelf iets te hard zeggen.
ZEG, HEB JIJ NOG PLANNEN VOOR HET WEEKEND?
Fluisterstem; ‘Ehm, nee nog niet.’ Ze stelt geen wedervraag.
Stilte.
‘Heeft u het niet te koud?’
‘Nee hoor.’ (ik ga hier kapot onder een  of ander hip schapenvel maar ik wil haar niet kwetsen dus dat zeg ik niet)
‘ Dan breng ik nu een scrub aan.’
Ik word weer geïrriteerd door de stilte en dan zeg ik:
‘WAT IS EIGENLIJK DE WERKZAME STOF IN DIT GOEDJE?’ ( Carolijn. What. Dafuq?!)
Er volgt nu een uitleg die ik jullie ga besparen. Maar weer stilte.
‘Zo…ik ga nu een maskertje bij u aanbrengen met fruitzuren. Dat dringt echt door tot de zesde laag in uw huid. Het zorgt voor celvernieuwing.’
‘Ok, mooi.’ (Yeah right, alsof mijn zesde laag nog te redden is door de sigaretten en iets te vaak niet reinigen in de avond.)
‘Terwijl het maskertje zijn werk doet geef ik u nu een massage.’
‘Ok, fijn.’ (Ontspannen. Nu. Let op je ademhaling. Maar wat is dat voor geluid? Blijft de muziek nou hangen? Moest ik morgen nou wel of geen gymspullen meegeven? Godverdomme relax nou eens even! Misschien kan ik hier trouwens een kadobon scoren voor de feestdagen. Moesten wij eigenlijk hapjes maken met kerst? Note to self: vraag aan Jochem wat voor hapjes hij gaat maken. Relax nou! Ik MOET morgen echt weer een keer bloggen. Focus anders even op de muziek. Adem in en uit. Hoe laat is het eigenlijk?)
Deze dwanggedachten duren 20 minuten, en vanaf minuut 18 ben ik eindelijk zen en dan denk ik 2 minuten: Niet in slaap vallen, niet in slaap vallen.
En dan zegt het, overigens hartstikke lieve en bekwame, meisje: ‘dan laat ik u nu even alleen.’
(NEE, PLEASE NEE, LAAT ME NIET ALLEEN)
‘Wilt u misschien thee, of een sapje?’
‘Nee dank je’.
Ze doet de deur dicht, ik trek een watje van mijn oog en zoek de klok. Nog 15 minuten.
(Waar is mijn telefoon? Ah, ik kan er niet bij… Misschien kan ik nu even buikspieroefeningen doen?
Wat gaat ze eigenlijk nog doen dadelijk? Hoe lang blijft ze weg? Niet in slaap vallen! Pompiedom, pfff hoe lang zou er nu al voorbij zijn? Is het raar als ik die watjes van mijn ogen haal? Had ik cash voor de oppas klaarliggen? Yes! Deur gaat open!)
Zo, daar ben ik weer’…(Hoe vaak op een dag zeg jij het woord ‘zo’?)
Dan sluiten we nu af met een verzorgende crème. Weer helemaal ontspannen? Heeft u lekker gelegen?’
‘Ja, heerlijk! Over 6 weken kom ik weer…’

Vanaf de redactie paar vragen en opmerkingen:
– ik weet niet meer precies hoe het zit met de scrub en tonic, maar iedereen weet wel wat ik bedoel…
– Zijn er meer mensen die deze stoornis hebben?
– voor de locals trouwens; aankomende woensdag sta ik weer te shinen in de krant.

Door |2016-12-06T13:35:37+00:00november 28th, 2016|Blog, Laatst geplaatst|1 Reactie

Over de auteur:

Eén reactie

  1. kelly 3 januari 2017 om 09:37 - Antwoorden

    haha Carolijn,

    Dit is zoooooo herkenbaar!

Geef een reactie