Kamer van Koophandel, remember me?

Goed met tekst, 10 voor taal, spellingscontroleur, letterspecialist.

Sorry! Het is vrij lang geleden dat ik iets heb gepost. Maar er zijn goede redenen voor.
Ten eerste: mijn zus is bevallen van zoontje Morris!
En ten tweede: ik heb het druk met schrijven. Schrijven voor opdrachtgevers welteverstaan. De zaken gaan goed, in een sneltreinvaart eigenlijk. Nadat mijn ondernemingsplan van 2 A4’tjes was goedgekeurd door het UWV werd het tijd om mijn onderneming in te schrijven bij de Kamer van Koophandel.

Nu heb ik een vriendin die onlangs haar eigen bedrijf is gestart en ze vertelde me dat de inschrijving 10 minuten zou duren. ‘Nee joh, daar hoef je geen oppas voor te regelen!’
De 2,5-jarige kon volgens de inschrijving-ervaringsdeskundige prima mee naar de afspraak.

Zo zit ik dus een week geleden met mijn dochter in de wachtruimte van de Kamer van Koophandel en terwijl zij vrolijk de draaibare stoelen uitprobeert maak ik een foto van dit memorabele moment.
CarolijnSchrijft is bijna een handelsmerk en dat moet natuurlijk op de gevoelige plaat worden vastgelegd.
Na 10 minuten worden we opgehaald door een medewerkster die ons naar een klein kantoortje brengt. Mijn dochter vindt op dat moment dat deze ceremonie lang genoeg geduurd heeft terwijl het officiële gedeelte nog moet beginnen. Toch gaat ze braaf mee het kantoortje in. Maar al gauw -na 30 seconden- is voor mijn dochter de maat vol.
Ze gaat op de stoel staan, aan de pc hangen, onder het bureau liggen.
Mijn noodpakket bestaande uit biscuits en –daar hedde’m weer- Joki wordt al na 1 minuut ingezet.

Ik zie de medewerkster kijken terwijl ik het geluid van mijn telefoon zachter zet. Niet iedereen in de Kamer van Koophandel hoeft te horen dat Joki op avontuur is, toch?
Ik geef schaapachtig mijn vriendin de schuld van het feit dat ik hier zit met mijn kind.
‘10 minuten? Zei jouw vriendin tegen jou dat dit gesprek 10 minuten duurt? We trekken hier 40 minuten voor uit mevrouw.’
S.O.S.! Ik herhaal S.O.S.!

Er worden wat vragen gesteld:
Wat mijn geschatte omzet wordt, hoe ik me ga verzekeren, of ik weet waar de belastingdienst voor is. Etc.
En dan bij DE vraag waarna ik daadwerkelijk in het handelsregister word ingevoerd:
‘Wat voor een onderneming gaat u beginnen?’
‘Freelance tekstschrijven.’
Stilte. Ze tikt wat op haar toetsenbord en scrolt als een dolle met de muis.
‘U kunt kiezen uit letterkundige of journalist. Tekstschrijver bestaat niet in het systeem.’
‘Oh, ehhhh, dan doe maar journalist.’
‘Ja, ik denk inderdaad dat je geen letterkundige bent.’
Leuk! Ik heb in 5 minuten een 4-jarige hbo-opleiding afgerond!
Dubbel feest dus.

Na 25 minuten ronden we het gesprek af en dat houdt automatisch in dat Joki zijn biezen kan pakken.
Mijn dochter is het hier niet mee eens. Ze kan goed voor zichzelf opkomen en etaleert dat met verve.
Gelukkig heb ik in mijn vorige baan technieken aangeleerd waarbij een kind ‘humaan en zonder letsel voor zichzelf en anderen’ vastgepakt kan worden. Want voor de zoveelste keer in de afgelopen maanden kan ik haar weer van de grond afschrapen.

Ik loop met in mijn ene hand een tuitbeker en op mijn andere schouder een heel hard krijsend kind richting uitgang. Ik schreeuw ‘Bedankt!’ en loop verder. In de verte hoor ik iemand iets roepen wat klinkt als: ‘talen’.
Ik draai me om en kijk de receptioniste aan. ‘U moet nog betalen mevrouw.’
Heb ik toch bijna fraude gepleegd op mijn eerste dag als zelfstandig ondernemer.

Nog even terug naar de foto die ik maakte in de wachtruimte: ik stuur hem trots naar mijn vriendinnen en laat weten dat de onderneming is ingeschreven.
De ervaringsdeskundige-vriendin stuurt een ‘boks.’
De andere vriendin (die ook een dochter heeft en waarvan ik onlangs een zak kleertjes kreeg) stuurt 10 smileys. Die ene met tranen over de wangen van het lachen…
‘Car gefeliciteerd! Leuk dat je Kaatje meeneemt gekleed in een pyjama die bij jou blijkbaar voor jurk doorgaat!’
Oeps…Voor deze “jongensmoeder” is het beroep styliste definitief afgestreept van het lijstje met reserve-beroepen.

Tot slot nog een huishoudelijke mededeling op verzoek. Hoe volg je mij?
Op je tablet/pc: aan de linkerkant kan je jezelf aanmelden met je e-mailadres.
Op je telefoon: helemaal onderaan deze pagina kan je jezelf inschrijven. Je krijgt dan in je mailbox een berichtje wanneer er weer iets gepost is.
Blog delen is kosteloos en wordt gewaardeerd!

Door |2016-12-06T13:35:37+00:00juli 19th, 2016|Blog|0 Reacties

Over de auteur:

Geef een reactie