I AM GREEN VAN JALOEZIE!

Je kunt alles worden, als je jezelf maar goed verkoopt.
Dat werd weer eens duidelijk afgelopen maandag bij RTL Late Night.

Aan tafel zaten 2 jonge en hippe meiden, Tessa en Merel, oprichters van voedingsmethode ‘The Green Happiness’.
Kijkend naar het gesprek zie ik al dat ze geen familie zijn van Albert Einstein, ik kan niet anders concluderen.

Je kunt het bijna niet gemist hebben. Er zijn al veel columnisten en bloggers die hun mening hebben gegeven, maar toch een uitleg van de situatie.
De gasten van Humberto Tan propageren een levensstijl waarin zij je van alles beloven.
De resultaten van ‘The Green Happiness’: je voelt je sexy, fit, healthy, enz. en dat komt dan vooral door veel verandering in je voeding. Geen vis, vlees, eieren, zuivel, etc.
Vooral veel groenvoer, bruine rijst en zoete aardappelen.

Laat ik voorop stellen dat ik vóór gezond eten ben, maar tegen een tekort aan voedingsstoffen. Ik hoor en lees van veel mensen die er verstand van hebben dat, bij het volgen van dit dieet, je te weinig eiwitten en weet-ik-veel wat binnenkrijgt.
Vorig weekend gaven Tessa en Merel een interview aan het NRC waarin ze over hun methode/levensstijl vertelden.
De bekendste quote “Je moet geen ei eten, want dat is de menstruatie van een kip.” Verder: veel groenten (400g), elke ochtend 20 minuten gorgelen met kokosolie, en nog veel meer van dat soort grapjes. Oh. My. God. Zout (niet te veel) op met je gedeeltelijke onzin!
Doordat er veel commotie ontstond mochten ze uitleg komen geven bij RTL Late Night. De vraag die mij bezig hield tijdens dit interview: houden ze zich zo dom , of zijn ze het echt?
Ze schermen met “wetenschappelijke onderzoeken” die een leidraad voor de methode zijn.
Als journalist heb ik deze onderzoeken opgezocht en geconcludeerd dat het bijzonder droevig gesteld is met de wetenschap.

Veel diëtisten in Nederland zijn al over hen heen gevallen, de meisjes hebben zelfs een aanklacht tegen zich lopen, maar waar het mij om gaat is dat zij 200.000 mensen zo gek hebben gekregen om de lifestyle te gaan volgen, of in elk geval leuk te vinden. En dat er 50.000!! boeken verkocht zijn voor het bedrag van 64 euro per stuk, reken maar uit. Dit boek legt ze geen wind-menstruatie.
Ik weet dat dit boek 64 euro kost omdat ik op hun website gekeken heb en wat schetst mijn verbazing: bij de FAQ staat “Zitten er taalfouten in het boek?”
Dat is nogal wat klanten opgevallen. De orthomoleculaire diëtisten verontschuldigen zich in het antwoord op die vraag. Ze hebben namelijk heel veel editors in de arm genomen, en toch zijn er een paar (tientallen) foutjes in geslopen. Ik weet niet welke tekstschrijvers zij ingehuurd hebben, maar een aanklacht tegen deze tekstschrijvers zou niet verkeerd zijn. De beroepsgroep krijgt hier een hele slechte naam door.

Weet je wat het is? Eigenlijk ben ik gewoon jaloers. Dat je 200.000 mensen blijkbaar kunt inpakken met foto’s gemaakt op Ibiza (altijd Ibiza) waar je een hap uit een komkommer neemt. Dat je foto’s in je boek plaatst waarop je gekleed in een vest, met het randje van de bh zichtbaar natuurlijk, in de ochtend een of andere gore pannenkoek maakt. Dat je met een paar hashtags en veel Engelse woorden laat weten dat je zondigt en dus een zogenaamde “pizza” bakt. Alweer wordt hier een beroepsgroep te kakken gezet: de pizzabakker. Want we weten allemaal dat dit geen pizza is zoals die bedoeld is.
Maar het allerergste: dat je heel stiekem de suggestie wekt dat je de oplossingen hebt voor allerlei ziektes. Dat je veroudering tegengaat. Dat je problemen bij ongewenste kinderloosheid mogelijk kunt oplossen. Dat je het ook voor jezelf doet want “het is niet leuk als vrienden afmelden voor een feestje omdat ze ziek of verkouden zijn.” Je beweert het niet, maar tussen neus en lippen door komt het naar voren in je blogs en interviews.
Kan ook de vereniging van artsen zich aansluiten bij de verenigingen voor pizzabakkers, tekstschrijvers, en diëtisten? Vele aanklachten maken licht werk.

Tot slot lieve volgers: ik zit dit stukje te tikken in een zwierig jurkje, mijn haren in een nonchalante vlecht, een indianentooi op mijn hoofd, een guitig blosje op de wangen, nepwimpers en een veertje als oorbel.
Dus als je een leuke (zakelijk) blogger zoekt of een schrijver in de arm wilt nemen: ik neem je mee in een Ibiza-vibe en we gaan lunchen bij een idyllisch tentje als we een opdracht doornemen.
Bestellen we lekker een broodje eiersalade en een glas wijn!

PS. Antwoord op jullie mogelijke FAQ ‘Ben jij journalist?’ Check Kamer van Koophandel, remember me?

Door |2016-12-06T13:35:37+00:00september 21st, 2016|Blog|0 Reacties

Over de auteur:

Geef een reactie